Την αρχή έκανε το Siege. Μετά ακολούθησε το Syriana. Τώρα έχουμε δύο ακόμη ταινίες που θέλουν να πλήξουν το ίματζ της Αμερικής μέσα και έκω απ’ αυτή.
Το “Rendition” έχει ως υπόθεση μια απαγωγή που κάνει η CIA. Το θύμα είναι ένας αθώος Αιγύπτιος τον οποίο η αμερικανική κυβέρνηση φυλακίζει και βασανιζει για να αποσπάσει πληροφορίες. Η Αμερικανίδα γυναίκα του κι ένας αναλυτής της CIA τον αναζητούν.
Η άλλη ταινία είναι με κάτι Αμερικανούς στρατιώτες στο Ιράκ που ακοτώνουν Ιρακινούς πολίτες και βιάζουν γυναίκες. Δε θυμάμαι πώς τη λένε. Νομίζω Redacted.
Δεν καταλαβαίνω το νόημα σε τέτοιες ταινίες. Κακοί Αμερικάνοι-καλοί Μουσουλμάνοι. Στο 2ο ΠΠ, η κυβέρνηση των ΗΠΑ είχε απαγορέψει την παραγωγή ταινιών που παρουσιάζουν τους Αμερικάνους ως “κακούς”. Και για καλό λόγο: να μην πληγεί το ηθικό των πολιτών που υποστήριζαν με θέρμη τη χώρα τους ενάντια στην απειλή του ναζισμού. Στον πόλεμο του Βιετνάμ, οι ταινίες που εκθίαζαν το ηθικό των Αμερικανών στρατιωτών έκαναν θραύση.
Τότε οι ΗΠΑ βρίσκονταν σε πόλεμο. Και τώρα, πάλι βρίσκονται σε πόλεμο.
Γιατί λοιπόν αυτό το αντιαμερικανικό μένος από το Χόλυγουντ;
Οι ταινίες αυτές πλήττουν την εικόνα των ΗΠΑ εντός και εκτός της χώρας τη στιγμή που ψάχνει για συμμάχους στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας. Πρέπει να πάρουμε το μέρος της γιατί δεν μπορεί να διεξάγει αυτό τον πόλεμο μόνη της. Η τρομοκρατία μας αφορά όλους . Και οι ΗΠΑ έχουν την ισχυρότερη πολεμική μηχανή του πλανήτη και τις χρειαζόμαστε.
Βρισκόμαστε σε πόλεμο. Σε πολέμους είθισται η ελευθερία λόγου κι άλλες πολιτικές ελευθερίες περιορίζονται. Έτσι συμβαίνει στους πολέμους, γιατί αυτές τις ελευθερίες τις χρησιμοποιεί και ο εχθρός. Ο Αβραάμ Λίνκολν κατήργησε το habeas corpus όσο η χώρα ήταν σε πόλεμο κι αυτό δούλεψε μια χαρά. Γι αυτό μην έρθει κανένας και πει “έχουμε ελευθερία λόγου, εξ’ ού ταινίες σαν το Rendition”. Δεν έχουμε ελευθερία λόγου, έχουμε πόλεμο.
Ναι, κάποιοι αθώοι άνθρωποι φυλακίζονται και στέλνονται για βασανιστήρια εκτός ΗΠΑ. Αυτά συμβαίνουν στους πολέμους. Αθώοι πληρώνουν το τίμημα της ασφάλειας καμιά φορά. Κανείς όμως από τους αντιαμερικάνους δεν απαντά στην ερώτηση “αλλά πόσες ζωές σώθηκαν επειδή ακριβώς οι ΗΠΑ ακολουθούν τέτοιες πρακτικές;”. Θυμάστε το σχέδιο ανατίναξης αεροπλάνων πάνω από τον Ατλαντικό; Μάθαμε πώς οι μυστικές υπηρεσίες έμαθαν γι αυτό και το πρόλαβαν πριν γίνει το κακό; Ίσως με μεθόδους που τα συντάγματά μας δε θέλουν να χρησιμοποιούμε.
Κι όσο για τη συμπεριφορά κάποιων Αμερικανών στρατιωτών στο Ιράκ: σύμφωνοι, υπάρχει μια μικρή μερίδα στρατιωτών που σκοτώναι και βιάζει αθώους πολίτες. Αυτό δε σημαίνει ότι το 95% των Αμερικανών στο Ιράκ δεν είναι σοβαροί άνθρωποι που έχουν αναλάβει την πανδύσκολη αποστολή να φέρουν τη δημοκρατία σε μια χώρα διαλυμένη από ένα απάνθρωπο καθεστώς. Αλλά ακόμα κι αν γίνονται βιασμοί και φόνοι, γιατί πρέπει να γυριστούν ταινίες για το 5% των στρατιωτών που παρεκτρέπονται; Αυτά τα αισθήματα δυσπιστίας που καλλιεργεί η αριστερή προπαγάνδα θα έχουν αρνητικό κόστος για όλους μας και στρώνουν το δρόμο των ισλαμιστών τρομοκρατών προς τη νίκη. Η μόνη μας ελπίδα να τους νικήσουμε είναι να είμαστε ενωμένοι, να στηρίξουμε τις ΗΠΑ.
Αλλά έλα που υπάρχει ήδη μεγάλο αντιαμερικανικό αίσθημα στην υφήλιο, άρα μερικοί παραγωγοί του χόλυγουντ θα βγάλουν καλά λεφτά. Έστω κι αν αυτό σημαίνει ότι μακροπρόθεσμα βοηθούν τον ισλαμισμό να πάρει κι άλλες ζωές. Μερικοί δε λογαριάζουν τίποτα μπροστά στο κέρδος.
