Το παρακάτω βίντεο ξεκινά με τον Mohammed Siddique Khan, έναν από τους τρομοκράτες της 7/7 στο Λονδίνο όπου παραδέχεταιότι είναι “στρατιώτης σε πόλεμο”. Αυτό προς γνώση και συμμόρφωση όσων πιστεύουν σε διάφορες συνομωσίες για το ποιος οργάνωσε κι εκτέλεσε τις επιθέσεις. Μετά ακολουθεί μια πολύ καλή σύγκριση του ριζοσπαστικού ισλάμ και των Ναζί και την αδυναμία η, καλύτερα, τη μη θέληση του τότε κόσμου να δει τι έτρεχε με τον Χίτλερ.
Στην Ευρώπη είμαστε πολύ politically correct για να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα γι’ αυτό που είναι. Στις ΗΠΑ οι “συντηρητικοί” δε φοβούνται να βγουν στην τηλεόραση και να πουν τα πράγματα με τ’ όνομά τους, εδώ ακόμη στρουθοκαμηλίζουμε και δυστυχώς ακόμη θα στρουθοκαμηλίζουμε μέχρι να είναι πια αργά.
Κάποιοι μας χαρακτηρίζουν τρομοκράτες επειδή με την εισβολή στο Ιράκ πέθαναν 70000 πολίτες. Κακώς πέθαναν, αλλά δε γινόταν αλλιώς. Όλοι οι πόλεμοι έχουν απώλειες σε αμάχους, πάντα έτσι γινόταν. Η ελευθερία δεν είναι δωρεάν. Μετά την 11η Σεπτεμβρίου μη νομίζετε ότι μπορείτε να θεωρείτε την ελευθερία σας δεδομένη. Πόσο ελεύθερος μπορεί να είναι κάποιος που φοβάται να πάει να φάει έξω για να μη του σκάσει καμιά βόμβα;
“Μόνο δύο ισχυρές δυνάμεις προσφέρθηκαν να πεθάνουν για σας, ο Ιησούς Χριστός και οι στρατιώτες του Αμερικάνικου Στρατού. Ο ένας για τη ψυχή σας, ο άλλος για την ελευθερία σας.”
Εκ πρώτης όψεως φαντάζει ασύμφορο να βομβαρδίσουμε τις χώρες τους ώστε μετά να ξοδέψουμε λεφτά να τις ξαναχτίσουμε. Θα ήταν προτιμότερο οι πολίτες αυτών των χωρών να έχουν περισσότερη πρόσβαση σε βιβλία και ειδήσεις ώστε να ενημερωθούν και ν’ αναλάβουν δράση. Αλλά οι δικτάτορες ηγέτες δε θα το επιτρέψουν αυτό χωρίς να αντιδράσουν με βία. Δεν υπάρχει δυστυχώς τρόπος ώστε αυτές οι χώρες να εκπολιτιστούν “με το καλό”.
